แหล่ง'เขียด'ดาน

เอิ๊กส~~~

เสียงธรรมชาติจากท้องที่ถูกกระตุ้นจากสรรพอาหารทั้งหลายจากกระทะเกาใต้หลี
พุ่งทะยานปลดปล่อยออกมาเป็นระยะ เพื่อร้องบอกผู้ปกครองที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
ว่ากลับบ้านได้แล้ว อิ่มแล้วๆ แต่ก็ดันตะขิดตะขวางในใจกับ

๐น้ำเก็กฮวยขมมีฟอง๐ บรึ๋ย!!!~

เอาล่ะจริงเรื่องเกี่ยวกับสุราเมรัยนั้นก็ไม่ได้เยี่ยมอะไรหนักหนา(เหรอ?)
เพียงแต่มันเป็นวัฒนธรรมสื่อสาร(หรอ?)อย่างหนึ่งเท่านั้น
เพราะการคุยในวงเหล้าเท่ากับเป็นการเปิดอก เปิดใจ ตามภาษาไทยว่า

"เพียงกระดกเหล้าเข้าปาก ความลับรึจะไม่รั่วไหล"
เขียนภาษาไทยแต่คุ้นว่าเป็นปรัญญาจีนแท้ๆ

หรือถ้านึกถึงเพลงที่บ่งบอกสันดานจริตก้านของคนไทยก็คือ
"วันไหนๆพี่ชัยก็เมา วันหยุดพี่ชัยก็เมา วันปีใหม่พี่ชัยก็เมา ฮิวๆ"

แต่เอาล่ะ จริงๆจัง เบียร์ในไทย มีหลายอย่างแต่ที่แน่จริงครองตลาด
และเท่าที่นึกออกคือ ช้าง สิงห์ กระเทยฮึย!ไม่ใช่ เสือๆ(LEO แบร์นนี้ปฎิทินสวยโครต) ม้่า(อาชา)

มีแต่ละอย่างเป็นชื่อสัด สัตว์ทั้งนั้น
(this beer's name is all animals. if you drink,you will animals)
แต่อย่างพึ่งตัดสินใจว่ามันไม่ดีนะ

เพราะเหล้ายาพวกนี้ก็เป็นองค์ประกอบของยาแผนไทยเช่นกัน

แต่ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ผสมความอิ่ม(มาก)
ขอจบการเสนอแง่ดีๆของเบียร์เพียงเท่านี้
มีมุขฮาที่เก็บมาได้มุขหนึ่ง
จะลองใช้ดูก็ได้

----------------
มีลูกคนหนึ่งโทรไปหาแม่
'แม่ฮะ ตำรวจจะจับผม เพราะผมกินน้ำผึ้งฮะ'
ถึงคราวหัวอกของแม่แทบแตกสลาย
ลูกเขาไปอยู่ที่โรงพักได้งัย
แค่การกินน้ำผึ้งเนี้ยนะ

แม่ของเขาเลยรีบขับรถไปที่โรงพักทัันที
แล้วจัดการโวกเวกโวยวาย ตามประสาคนเส้นใหญ่

"คุณตำรวจ เดี๊ยนว่าต้องมีการเข้าใจผิดแน่ๆ ลูกเดี๊ยวไม่ผิด"
"ใช่ฮะแม่ ก็แค่ผมกินน้ำผึ้ง"
"ไหนค่ะ แค่กินน้ำผึ้งมันผิดกฎหมายหรอค่ะ เดี๊ยนจะ..."

ตำรวจเริ่มชักสีหน้า
"เพิ่งรู้ว่าเบียร์เนี้ยหรอครับ"

ฮึยๆๆ(เมาแล้วนึกถึงเพลงสกา)