แหล่ง'เขียด'ดาน

เพลง เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย
ร้อง พาราด๊อก


ข้าพเจ้า นางสาวคุณหนู เรื่อยเปื่อย


คงไม่ได้เขียนเรื่องเหล้าอีกนาน เพราะจะเรียกหมดมุข เดรตาย ก็ไม่ใช่
เพราะสิ่งที่ข้าพเจ้าตั้งใจทำบล็อกขี้เมานี้ขึ้นมา ก็เพราะ ข้าพเจ้ามองเห็นเหรียญ2ด้าน

เหรียญ ด้านหนึ่งของคนชอบแล้วเริ่มแดกเหล้า

เหรียญ อีกด้านของเดรคนไม่เลิกแดกเหล้า

ฉะนั้น ถ้ายังทำไม่ได้ตามเป้าที่ข้าพเจ้าตั้งใจไว้ ก็คงไม่เลิกง่ายๆ
แต่การทำงานก็ใช่ว่าจะง่ายได้เสมอไป เพราะ อารมณ์ที่ลั่ลล้ากับเรื่องเรื่อยเปื่อยเกินไป
จะเห็นได้ว่า หลายๆเอ็นทรี จะนอกเรื่องและสร้างภาพการ "แอ๊บแบ๋ว"ต่อ จขบ. อย่างมาก

• สัจธรรมในพัฟไก่/รับน้ำด้วยเด้อ สงกรานต์นะ ผสมกับ สัจธรรมที่เราค้นพบ

• จะโป๊ไหม ถ้าจะใส่รับสงกรานต์ อันนี้ก็นะ ความคิดชั่ววูบ หน้ามือ อากาศร้อน

• งานศิลป์ที่...งานข้าในหน้าท่าน  เรื่องนี้ไปกันใหญ่ ความเดือดดาลในสังคมไทย

• แถก หมาย่าง(Firefox ?) รับมาอย่างไม่ตั้งใจ แต่มันเป็นสิ่งที่ดีนะ

• แถก ๑๐ บุคคลที่ข้าพเจ้าอยากเจอ(?) รับมาอีกเช่นกัน มันก็เป็นสิ่งดี(คิดเอง เออเอง)

• ทำภาำพไหวๆกับโปรแกรมหวิว ที่คนทำก็สยิว เฮ้ย!!! เห็นได้ว่า 6 เอ็นทรี่ ปลอดเหล้าเข้าสงกรานต์มากๆ

• กรุณาอย่ากระพริบตา(การ์ตูนแป้งโด)  "แอ๊บแบ๋ว"

นอกเรื่องไปไกล ตกลงจะบอกอะไรกันแน่ใช่ไหม ฮ่าๆ

งันบอกล่ะนะ

1. พี่ๆน้องๆ หนูจะไปทำนิตยสารขำๆ ในนาม *H*E* (อาจจะมีการเปลี่ยนแปลง)
กับรุ่นน้องและเพื่อนๆที่รู้จัก ถามว่าไปเป็นในฐานะไหน คงเข้าไปเริ่มเป็นตัวตั้งตัวตีเรื่องนี้

หลอกล่อ เพื่อนฝูง รุ่นพี่ รุ่นน้อง เด็กในสังกาก (เด็กที่ตกตะกอนมาหาเรา)
มาร่วมทำงานนี้ให้ลุล่วง แล้ววางแผนการถ่ายพยาธิ ทายาทกันต่อไป

ขอบคุณทีมงาน GLOZE นิตยสารของเด็กมัธยม
ที่จัดค่ายให้รุ่นน้องของหนูที่โครตไฟแรงลากรุ่นพี่แก่ๆ เข้ามาทำงาน

ซึ่ง คาดว่า จะออกประมาณเดือน มิถุนายน
(หากว่าเราปิดกองกันทัน ฮ่าๆ เพราะนี้คือโครตเหง้าของปัญหาในหลายๆเล่ม)
จะออกทุกเดือนก็คง "ขยัน" ไป เลยตั้งใจ สามเดือนออกที

ส่วนความคืบหน้านั้นจะเป็นอย่างไร คงเอามาฝากพี่ๆน้องๆป้าๆลุงๆ
นักคิด นักอ่าน นักเขียนในชุมชนEXTEEN ได้ติดตามกันในเอ็นทรีต่อไป

2.ขอออกตัวอย่างเขินๆว่า "หนูเป็นเด็กกิจกรรม"
ตารางงานคราวๆที่ต้องทำในปีการศึกษานี้

- ไปประชุม
- ไปทำค่ายรับน้องปฐมนิเทศ
- ไปเตรียมงานในชุมนุม
- ไปเตรียมสอนน้อง (นอนโรงเรียน กลับบ้านดึก)
- ไปแสดงแสงยานุภาพ (ท่าฉายแสงของอุตร้าแมน) ทั้ง 2 เทอม
- ทำงานในห้องอีก ที่จะมาเรื่อยๆ ไม่หยุดหย่อน

ถ้าอ่านมาแล้วรู้สึกเหนื่อยแทน

เชิญอ่านบรรทัดต่อไป

3. เป็นบรรณาธิการศูนย์ข่าวทดลอง

เป็นงานที่ค้างคาใจจากรุ่นพี่แล้วเราเอามาทำต่อลงในเน็ตเผยแพร่ข่าวโรงเรียน
ในวงกว้างที่มาจากตัวนักเรียนเอง มีทั้งทำคอลัมภ์สัมภาษณ์รุ่นพี่ อาจารย์(- -" )
เพื่อน ประธานนักเรียน ประธานเชียร์ คนที่น่าสนใจ ลากรุ่นพี่รุ่นน้องมาช่วยกันทำ
ทำกันได้มา1ปีแล้ว พอจะจบ ดันไม่มีใครรับช่วงต่อ

มันเป็นการทำงานที่คุมเองหมด เพราะตอนที่เราติดประกาศ ไม่มีใครกล้าที่จะมาลุย!
จะลากเพื่อนมา ไม่ใครสนใจ ไม่มีใครอยาก หรือพอเข้ามาก็ออก เพราะ


เกรดตก


ปล. เกลียดข้ออ้างนี้มากๆ

มีการตายในหน้าที่ ไม่จริงจัง เลยต้องทำงานด้วยตัวคนเดียวเอง
เห็นจะมีรุ่นน้องทำอาร์ตที่หัวเว็บให้ กับรุ่นน้องGEPมาเป็นพิธีกร

ถามว่าทำไมไม่ทำเป็นชุมนุมไปเลย ใครไม่ทำก็ให้ มผ.

เพราะไม่อยากบังคับใคร ไม่อยากให้เป็นชุมนุมเสรี ใครไม่มีชุมนุมก็มาขอเข้า
งันเราได้แต่คนไม่พร้อมมีใจที่จะทำ แล้วเด็กเชียร์ เด็กวงโย เด็กโอลิมปิก
มันก็ไม่มีสิทธิ์ทำ เพราะมันไม่ได้อยู่ชุมนุม เป็นการปิดกัน

คราวนี้เลยเป็นปัญหาหนักอกโครตๆ แต่ทำงัยได้ สุดท้ายมันต้องมีสักทางที่เราต้องเลือก

อยากรู้ว่าบอกอ หน้าตาเสี้ยวขนาดไหน ก็ชมได้ที่
NEWSHAWK SKR 

บอกอ.(ร่่าง)ใหญ่ ยินดีต้อนรับ

มหากาฬชีวิต

:: แอดมิดชั่น ::

เช่นเดียวกับความคิดเรา "กูจะติดไหม"
เพราะคณะ ที่อยากได้

อักษร /ศิลปศาสตร์
วารสาร
เศรษศาสตร์
ครุ

ซึ่งไม่ง่ายเลย อีกทั้งผู้ใหญ่ในบ้านก็มองเราแบบว่า

วันๆมีงานกิจกรรม วันหยุดก็เข้าโรงเรียน

บ้านไม่กลับเป็นอาทิตย์

เรียนแม่งก็โดด(เขาเรียกว่าพักผ่อน)

ถึงบ้านก็ไม่ค่อยเห็นอ่านหนังสือ

ในความคิดของผู้ใหญ่ คือ เราบ้ากิจกรรม ทั้งที่ควรจะเรียน

มันเป็นความห่วงที่เราเกินจะรับไว้ ขอบคุณความเป็นห่วง แต่เื่ชื่อใจ ให้กำลังก็พอ
อย่าห้ามหนูทำกิจกรรมต่างที่เล่ามาเลย

แม้ว่าแล้วดูจากสภาพ "คุณหนูเรื่อยเปื่อย"  ที่แม่งมีความคิดบ้าบอ  กวนตีน เรื่อยเปื่อย ไร้อนาคต
ดูไปแล้ว มันช่างเป็นความหวังลมๆแล้งๆ ที่จะติดในคณะดังกล่าว
คิดไปคิดมาถ้าไม่อยากเสี่ยง ก็คงต้องโควต้ากักที่เอาไว้
แต่มันใช่เรานี้แหล่ะ  คือปัญหา ต้องทนเรียน ทนทำงานในสิ่งที่ไม่ชอบ โอ้โย่ คิดไม่ตก...

สุดท้าย ขอขอบคุณที่อ่านมาถึงบรรทัดเกือบสุดท้าย

และแล้ว ปัญหาซากอ้อยของวัยรุ่น ยังมีอีกเยอะ เกินจะคิด หากคิดไปก็คงคิดไม่ตก
ไม่ว่าทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องหัวใจ เรื่องการบ้าน รายงาน การสอบประจำเทอม
เรื่องบ้าบอ เรื่องของครอบครัว มากมาย

แต่เรื่องแบบนี้ มันก็คือประสบการณ์

ที่เหนื่อย

แต่ก็มัน! ดีนะ

ปล. ลืมบอกไป ของสะสมของเจ้าของบล็อกนี้คือ

"ประสบการณ์"

edit @ 17 Apr 2008 21:07:55 by คุณหนูเรื่อยเปื่อย