เคยไหม ที่จู่ๆงานเราแม่งไปอยู่ในงานคนอื่น
แล้วมีแต่ชื่อท่านนั้นเท่านั้นเสนอตอนท้ายเรื่อง

แล้วรูปข้าล่ะ ที่ท่านนำไปเป็นพื้นหลังบ้างล่ะ ตัวประักอบบ้างล่ะ
ท่านเอ๋ย รูปข้า งานข้าในนามท่าน ท่านทำเช็นนี้กับข้าอีกแล้ว ฤ ?
เอาไปไม่เคยได้สะกดคำว่า..."กูยืมรูปมึง กูจะไปทำอันนี้ๆหน่อยนะ"
พูดมาเถอะ พิมพ์บอกก็ได้ หรือถ้าบ้านไม่ต่อเน็ต พายุเข้าเหมือนบ้านข้า
ท่านก็ไปโทรเลขมาบอกก็ได้ บอกไปเถอะ ไม่ได้ห่วงอะไรเลย แต่ตกใจ เอาอีกแล้ว
ไม่เคยเข้าใจความรู้สึกติสแดกของกูเลย โอ้ระนอง แด่เพื่อนร่วมโลกของข้า!!!


แล้วกว่าจะถ่ายรูปได้ ไม่ใช่LOMOนะเว้ย ต้องเดินงานกันหลายรอบ ยกขึ้นส่องเล็งภาพทีนิ
เหงื่อที่ไหลออกจากหน้าผากหยดลงแมะๆ หลั่งอาบซอกหู ซอกคอ
ตกตะกอนที่แอ่งดั้งจมูกน้อยๆ ก่อนจะแสบเข้ารูตูดทะลุถึงหัวใจ เจ็บซ้ำนัก

แม่เจ้า...ภาพตูถูกย่อกลายเป็นองค์ประกอบงานท่านไปเสียแ้ล้ว
ต้องให้ข้าเลิกถ่ายรูปใช่ไหม

(- -"

 

ไม่ได้หรอก

กดติดวิญญาณ

ไปแล้ว 

 

ตะลึงตึงโป๊ะ!
(ไม่เก็ทมุข กรุณาไปอ่านอดีตคืออนาคต)

 

ถ้าจะเอาไปใช้ต่อ ดัดแปลง บอกหน่อย

ไม่ใช่ห่วงแต่ผลงานศิลป์

เพราะถ้าคนไม่ชอบ

มันจะเอาไปปูยี้ปูยำเป็นงานอื่นทำไมล่ะนะ

แต่การโดนชิงแบบนี้


มันก็แบบว่า เซ้งจี๊ส!

ออกแนวว่า "ข้าภูมิใจที่ท่านชอบงานข้า

แต่ข้าเสียใจที่ท่านไม่เคารพผลงานข้าอย่างที่ท่านชอบ"

 

ไม่นึกเลยว่าจะเจอกับตัว

 

ทั้งที่คนรู้จักโดนไปกับตัว หนึ่ง ราย แล้วเพิ่งมาสำนึกว่าพอเจอกับตัวแล้ว
จี๊สจริงๆ จิ๊สจนกินยาถ่ายพยาธิก็เอาออกไม่หมด เหมือนมันไซเข้าปอด
ไปสร้างรังตัวอ่อนไว้ในนั้น ร่างกายก็สร้างเมือกไปห่อสิ่งแปลกปลอมในชีวิต
ไอออกมาเป็นเมือก เป็นเสมหะ บริจาคอาหารให้มันโดยไม่รู้ตัว
จนทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน ลูกท่านนั้นสร้างตัวอ่อนสำเร็จ
พุ่งกัดกินเข้าที่หัวใจของHOSTอย่างช้าๆ ค่อยๆซีดตายอยู่บนเตียง


โอ้! ประเทศไทย!!!! ใจดีเกินไปเปล่า

หวังว่าจะเป็นจะทำให้ทุกท่านเข้าใจ สิ่งที่ข้า(อาจจะมีคนอื่นร่วมด้วย)
อยากจะบอกสำหรับพวกที่ชอบทำ
- คลิ๊ปวีดีโอ เอ๋ย
- ภาพดุ๊กดิ๊ก เอ๋ย
- ภาพในMSN เอ๋ย
- 3D หน้าคน เอ๋ย
- อื่นๆ เอ๋ย
บอกเราสักนิด โปรโมตเราสักหน่อย สวรรค์น้อยๆอยู่ในวงการศิลป์คงจะมีความสุขกว่านี้
(หรือคิดไปเอง) คงไม่มีใครอยากให้สิ่งที่เราทุ่มเทไปอยู่ในนามของคนที่ไม่ได้ทำหรอกนะ
ถึงจะเป็นเพื่อนกัน พี่น้องกัน ญาติกัน คณะเดียวกัน ประเทศไทยเดียวกัน บนโลกเดียวกัน
แต่ทำแบบนี้ มันน่าน้อยใจนะ ทำไมไม่เห็นคุณค่าในงานรูปกูเลย ทำยังงี้ได้งัย

 

my pic


ปล. สีเหมือนงานลุงเส่ง สักอันเลยแหะ ลอกมาใช่ไหม
(me//อย่าตบจูบหนูเลย หนูกลัว มันเป็นความผิดพลาดในการมั่วPHOTOSHOP)

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

โหะๆ รู้สึกว่าจะเก็บกดมากเลยนะเนี่ย

#1 By miiself on 2008-04-07 04:24

ชักจะโดนกันบ่อยๆsad smile
ปล.อะกรึ๋ย..sad smile

#2 By wesong on 2008-04-07 07:38

โดนกันทุกคน.... เอาผลงานไปใช้กันดื้อๆ จะทำไงได้

ขอแค่บอกกล่าวหรือแปะชื่อเจ้าของผลงานสักนิด เรียกว่ารู้จักเคารพสิทธิซึ่งกันและกัน...นะคะ

บ้านอยู่แถวนั้นหรือคะ ยินดีด้วยคะ สิ่งไหนดีๆ ก็อยากส่งเสริมและบอกต่อๆกันไปจะได้ประโยชน์ทั้งผู้ผลิต และผู้บริโภค นี่คือความตั้งใจจริงๆเลยคะ ที่ทำบลอกนี้

#3 By MayaKniGht on 2008-04-08 21:41

confused smile แบบว่าขับไปนิดหนึ่งก็ถึงเลยค่ะ
อาหารอร่อย กินง่ายๆ เปิดมาก่อนหนูเกิดอีกsad smile

หนูก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร
ชอบหนูก็ไม่ว่าแต่พอการปูยี้ปูยำมันเหมือนเสียสาว
งานเรากลายเป็นแค่ทางผ่าน
ดอกไม้ที่เด็ดแล้วแต่ไม่มีคนรับผิดชอบ

เห้อๆๆsad smile เสียสาวๆๆ
สวัสดีค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่แวะไปที่บลอคของฟูจัง

แบบนี้มันบั่นทอนจิตใจมากเลยนะคะ ตอนแรกเห็นข้อความในบลอคของฟูจังก็แอบะหงิดว่าเรื่องอะไรหนอ พอมาอ่านเอนทรีนี้ยิ่งชัดเจน อยากให้คุณหนูเรื่อยเปื่อยสู้ต่อไปนะคะ จะได้ผลิตงานสวยๆ ออกมาสู่โลกอีก

แต่คนที่เอาไปไม่ลงเครดิตนี่แย่จริงๆ เลย

#5 By ฟูจัง~* on 2008-04-09 23:44